anaparastasis

Sunday, 29 April 2012 20:57

first we took Berlin...

 
Και οι εικόνες βγήκαν στο φως. Το πρώτο cut αυτής της μεγάλης περιπέτειας ταξιδεύει χιλιάδες χιλιόμετρα και τρυπώνει στην όμορφη αίθουσα του υπογείου του υποβλητικού Martin Gropius Bau –σύνορα ανατολικού και δυτικού Βερολίνου, σύνορα Ιστορίας. Τα πρόσωπα ζωντανεύουν αυτή την αναπαράσταση -μιλούν, θυμούνται, καταθέτουν. Και έτσι, το ταξίδι ξεκινάει απ’έξω και όχι από τους πάτριους τόπους, ίσως για να μας θυμίσει ότι ο Γιάννης Χρήστου ένα τέτοιο ταξίδι υπολόγισε: απ’έξω προς τα μέσα, από τις δυνάμεις εκτός μας προς τα ενδότερα της ύπαρξής μας, «να συνδεθείς ο ίδιος με τις δυνάμεις που σε περιβάλλουν». Και μετά, πάλι ένα ταξίδι προς τα έξω, η απελευθέρωση της ενέργειας.
 
 
Είναι η πρώτη προβολή για όλους μας. Οι σκέψεις μας, ο μόχθος, οι αγωνίες, όλα για πρώτη φορά μεγεθυμένα στο πανί κι εμείς θεατές. Μια περιπέτεια που ξεκίνησε δέκα χρόνια πριν, παίρνει επιτέλους ένα πρώτο σχήμα, παίρνει στέρεη μορφή και τώρα είναι εκεί για όλους. Η φιλόξενη και δραστήρια Helma Schleif, εμπνευστής και υπεύθυνη του Berliner Musik Film Marathon, μιλάει στους βερολινέζους θεατές και περιγράφει την προβολή ως «ένα δώρο». Το πιο πραγματικό δώρο είναι η ανταμοιβή που παίρνει ο καθένας μας ακόμα κι από το παραμικρό άγγιγμα στο γοητευτικά απόκοσμο σύμπαν του Χρήστου. Και δεν είναι πλέον απόκοσμο, είναι κτήμα μας.
 
Και ένα μικρό φωτορεπορτάζ...
 
 
Η ψυχή του M-F-M, Helma Schleif, προλογίζει εγκάρδια την προβολή.
 
Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας! Μια σύντομη και όμορφη κουβέντα.
 
 
Το κτίριο Martin Gropius Bau, όπου φιλοξενούνται διάφορες εκθέσεις και οι προβολές του M-F-M.
 
[τις φωτογραφίες τράβηξε η Χριστίνα Μπουμπουρίδου]

 

 

βάλε το banner στο blog σου

 

βάλε το banner στο blog σου